الف : مستحب است براى شير دادن طفل در مقام استرضاع زن شيردهى كه شرائط ذيل را دارا باشد اختيار نمايند : عاقله ، مسلمان ، عفيف از نظر اخلاق و جميل از حيث صورت باشد . مؤلف گويد : مقصود از [ العفيفة الوضيئة ] پاكيزه‌روى و نيك‌منظر بودنست چه آنكه كلمه [ وضيئ ] از [ وضأ ] به معناى پاكيزه‌روى مىباشد و منظور از [ العفيفة الحسنه ] حسن خلق و نيكوئى سيرت است و ممكن است مقصود عكس باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل بر استحباب اختيار چنين مرضعه‌اى آنست كه رضاع در طباع و اخلاق و صورت و هيئت ظاهرى شيرخوار مؤثر مىباشد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرماين : من فصيح‌ترين عرب هستم زيرا از طائفه قريش بوده و در قبيله بنى سعد نشوونما نموده و از عشيره بنى زهره شير خورده‌ام و اين قبائل از فصيح‌ترين اعراب مىباشند . و چنانچه در اين حديث شريف ملاحظه مىشود حضرت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم همانطورى كه به نسب خويش افتخار و اظهار نموده‌اند كه از قريش مىباشند به رضاع نيز مباهات و اعلام مىدارند كه از بنى زهره شير تناول فرموده‌اند . و مولانا حضرت امير المؤمنين على عليه السلام فرمودند : بنگريد به كسى كه به اولادتان شير مىدهد زيرا بر شير تقويب